Wpis do Dziennika: Zostaję Tu Trochę Dłużej

Nie jest ze mną dobrze. Nie czuję się dobrze. Potrzebuję pomocy.

Nie, nie pomocy— bardziej kogoś, kto naprawdę zada sobie trud, by mnie wysłuchać i dać mi radę. Mój brat jest trochę taki, ale on tylko mnie ocenia i mówi, co zrobiłam źle. To nie jest pomoc. Za każdym razem, gdy ze mną rozmawia, chce mi się płakać.

To mnie tak smuci. Nie lubię czuć się jak rozczarowanie dla mojego brata. Czasami myślę, że moja miłość do niego to tak naprawdę nienawiść, przebrana, by wyglądać jak miłość. Może przebrałam ją, by zachować zdrowie psychiczne.

Moja mama straciła brata w wypadku samochodowym, gdy miał zaledwie 22 lata. Sposób, w jaki to opisuje, czasami sprawia, że chce mi się płakać. Wyobraź sobie, że jesteś tak blisko z kimś, a potem pewnego dnia— puf. Nie ma go.

Nie wiem, co bym zrobiła. Czasami czuję, że mój brat jest moim najlepszym przyjacielem, mimo że tak bardzo mnie irytuje.

Jestem po prostu zmęczona. Mam skręconą kostkę, boli mnie chodzenie, muszę zrobić prezentację PowerPoint na za trzy dni, skończyć projekt z matematyki i zostawiłam w domu egzamin próbny. Jestem teraz w parku, nie mając nic do roboty i nikogo do rozmowy.

Życie jest niesamowite, ale niektórzy nie cenią tego, co mają. Nie zdają sobie sprawy, co to znaczy być żywym— krew w żyłach, iskra w oczach, nieustanny plan działania. Są rzeczy do zrobienia, ludzie do poznania, historie do opowiedzenia. Ale niektórzy po prostu siedzą, wpatrując się w ciszę. Czasami chcę nimi potrząsnąć i krzyczeć o ekscytacji życiem.

Chyba dlatego piszę. Przynajmniej mogę zrozumieć samą siebie.

Ludzie wokół mnie wydają się tacy niesamowici, a to sprawia, że czuję się mała. Zazdroszczę im.

Chcę wrócić do domu. Chcę się schować. Żałuję, że nie jestem bardziej utalentowana.

Mimo wszystko, będę dobrze. Będę w porządku. Zrobię coś ze swoim życiem.

Czasami patrzę w lustro i myślę, że nie jestem zbyt ładna. To jeden z tych momentów.

Teraz czas wstać, założyć uśmiech i przestać narzekać. Nikt nie lubi smutnej dziewczyny.

Myślę, że zostanę tu jeszcze trochę.